اعتقاد

 آياتي از سوره های ابراهیم و حجر

(مواردی که هایلایت شده اند برداشت های شخصی خود من هستند و هیچ استنادی برای آنها وجود ندارد.)

سوره ابراهیم  

2- اللّهِ الَّذِي لَهُ مَا فِي السَّمَاوَاتِ وَمَا فِي الأَرْضِ وَوَيْلٌ لِّلْكَافِرِينَ مِنْ عَذَابٍ شَدِيدٍ (چرا مثلا واژه " همه مخلوقات" یا " همه چیز " به کار نرفته است؟!)

همان خدايى كه آنچه در آسمانها و آنچه در زمين است‏، از آن اوست‏؛ واى بر كافران از مجازات شديد [الهى‏]!

3- الَّذِينَ يَسْتَحِبُّونَ الْحَيَاةَ الدُّنْيَا عَلَى الآخِرَةِ وَيَصُدُّونَ عَن سَبِيلِ اللّهِ وَيَبْغُونَهَا عِوَجًا أُوْلَـئِكَ فِي ضَلاَلٍ بَعِيدٍ (کافران چه کسانی هستند؟ - در ادامه آیه فوق)

همانها كه زندگى دنيا را بر آخرت ترجيح مى‏دهند؛ و [مردم را] از راه خدا باز مى‏دارند؛ و مى‏خواهند راه حق را منحرف سازند؛ آنها در گمراهى دورى هستند!

14- وَلَنُسْكِنَنَّـكُمُ الأَرْضَ مِن بَعْدِهِمْ ذَلِكَ لِمَنْ خَافَ مَقَامِي وَخَافَ وَعِيدِ

و شما را بعد از آنان در زمين سكونت خواهيم داد، اين [موفقيّت‏]، براى كسى است كه از مقام [عدالت‏] من بترسد؛ و از عذاب [من‏] بيمناك باشد!)

21- وَبَرَزُواْ لِلّهِ جَمِيعًا فَقَالَ الضُّعَفَاء لِلَّذِينَ اسْتَكْبَرُواْ إِنَّا كُنَّا لَكُمْ تَبَعًا فَهَلْ أَنتُم مُّغْنُونَ عَنَّا مِنْ عَذَابِ اللّهِ مِن شَيْءٍ قَالُواْ لَوْ هَدَانَا اللّهُ لَهَدَيْنَاكُمْ سَوَاء عَلَيْنَآ أَجَزِعْنَا أَمْ صَبَرْنَا مَا لَنَا مِن مَّحِيصٍ (گفتگوی ضعفای تابع زورگویان در روز قیامت)

و [در قيامت‏]، همه آنها در برابر خدا ظاهر مى‏شوند؛ در اين هنگام‏، ضعفا [= دنباله‏روان نادان‏] به مستكبران [و رهبران گمراه‏] مى‏گويند: (ما پيروان شما بوديم‏! آيا [اكنون كه بخاطر پيروى از شما گرفتار مجازات الهى شده‏ايم‏،] شما حاضريد سهمى از عذاب الهى را بپذيريد و از ما برداريد؟) آنها مى‏گويند: (اگر خدا ما را هدايت كرده بود، ما نيز شما را هدايت مى‏كرديم‏! [ولى كار از اينها گذشته است‏،] چه بيتابى كنيم و چه شكيبايى‏، تفاوتى براى ما ندارد؛ راه گريزى براى ما نيست‏!)

22- وَقَالَ الشَّيْطَانُ لَمَّا قُضِيَ الأَمْرُ إِنَّ اللّهَ وَعَدَكُمْ وَعْدَ الْحَقِّ وَوَعَدتُّكُمْ فَأَخْلَفْتُكُمْ وَمَا كَانَ لِيَ عَلَيْكُم مِّن سُلْطَانٍ إِلاَّ أَن دَعَوْتُكُمْ فَاسْتَجَبْتُمْ لِي فَلاَ تَلُومُونِي وَلُومُواْ أَنفُسَكُم مَّا أَنَاْ بِمُصْرِخِكُمْ وَمَا أَنتُمْ بِمُصْرِخِيَّ إِنِّي كَفَرْتُ بِمَآ أَشْرَكْتُمُونِ مِن قَبْلُ إِنَّ الظَّالِمِينَ لَهُمْ عَذَابٌ أَلِيمٌ (شیطان نمی تواند بر انسان تسلط فیزیکی پیدا کند)

و شيطان‏، هنگامى كه كار تمام مى‏شود، مى‏گويد: (خداوند به شما وعده حق داد؛ و من به شما وعده [باطل‏] دادم‏، و تخلّف كردم‏! من بر شما تسلّطى نداشتم‏، جز اينكه دعوتتان كردم و شما دعوت مرا پذيرفتيد! بنابر اين‏، مرا سرزنش نكنيد؛ خود را سرزنش كنيد! نه من فريادرس شما هستم‏، و نه شما فريادرس من‏! من نسبت به شرك شما درباره خود، كه از قبل داشتيد، [و اطاعت مرا همرديف اطاعت خدا قرار داديد] بيزار و كافرم‏!) مسلّماً ستمكاران عذاب دردناكى دارند!

24- أَلَمْ تَرَ كَيْفَ ضَرَبَ اللّهُ مَثَلاً كَلِمَةً طَيِّبَةً كَشَجَرةٍ طَيِّبَةٍ أَصْلُهَا ثَابِتٌ وَفَرْعُهَا فِي السَّمَاء

آيا نديدى چگونه خداوند (كلمه طيبه‏) [و گفتار پاكيزه‏] را به درخت پاكيزه‏اى تشبيه كرده كه ريشه آن [در زمين‏] ثابت‏، و شاخه آن در آسمان است‏؟!

 25- تُؤْتِي أُكُلَهَا كُلَّ حِينٍ بِإِذْنِ رَبِّهَا وَيَضْرِبُ اللّهُ الأَمْثَالَ لِلنَّاسِ لَعَلَّهُمْ يَتَذَكَّرُونَ

هر زمان ميوه خود را به اذن پروردگارش مى‏دهد. و خداوند براى مردم مثلها مى‏زند، شايد متذكّر شوند [و پند گيرند]!

 26- وَمَثلُ كَلِمَةٍ خَبِيثَةٍ كَشَجَرَةٍ خَبِيثَةٍ اجْتُثَّتْ مِن فَوْقِ الأَرْضِ مَا لَهَا مِن قَرَارٍ

[همچنين‏] (كلمه خبيثه‏) [و سخن آلوده‏] را به درخت ناپاكى تشبيه كرده كه از روى زمين بركنده شده‏، و قرار و ثباتى ندارد.

31- قُل لِّعِبَادِيَ الَّذِينَ آمَنُواْ يُقِيمُواْ الصَّلاَةَ وَيُنفِقُواْ مِمَّا رَزَقْنَاهُمْ سِرًّا وَعَلانِيَةً مِّن قَبْلِ أَن يَأْتِيَ يَوْمٌ لاَّ بَيْعٌ فِيهِ وَلاَ خِلاَلٌ

به بندگان من كه ايمان آورده‏اند بگو نماز را برپا دارند؛ و از آنچه به آنها روزى داده‏ايم‏، پنهان و آشكار، انفاق كنند؛ پيش از آنكه روزى فرا رسد كه نه در آن خريد و فروش است‏، و نه دوستى‏! [نه با مال مى‏توانند از كيفر خدا رهايى يابند، و نه با پيوندهاى مادى‏!]

32- اللّهُ الَّذِي خَلَقَ السَّمَاوَاتِ وَالأَرْضَ وَأَنزَلَ مِنَ السَّمَاء مَاء فَأَخْرَجَ بِهِ مِنَ الثَّمَرَاتِ رِزْقًا لَّكُمْ وَسَخَّرَ لَكُمُ الْفُلْكَ لِتَجْرِيَ فِي الْبَحْرِ بِأَمْرِهِ وَسَخَّرَ لَكُمُ الأَنْهَارَ (چرا مثلا واژه " همه مخلوقات" یا " همه چیز " به کار نرفته است؟!)

خداوند همان كسى است كه آسمانها و زمين را آفريد؛ و از آسمان‏، آبى نازل كرد؛ و با آن‏، ميوه‏ها[ى مختلف‏] را براى روزى شما [از زمين‏] بيرون آورد؛ و كشتى‏ها را مسخّر شما گردانيد، تا بر صفحه دريا به فرمان او حركت كنند؛ و نهرها را [نيز] مسخّر شما نمود؛

40- رَبِّ اجْعَلْنِي مُقِيمَ الصَّلاَةِ وَمِن ذُرِّيَّتِي رَبَّنَا وَتَقَبَّلْ دُعَاء (آموزش دعا در قرآن)

پروردگارا: مرا برپا كننده نماز قرار ده‏، و از فرزندانم [نيز چنين فرما]، پروردگارا: دعاى مرا بپذير!

 41- رَبَّنَا اغْفِرْ لِي وَلِوَالِدَيَّ وَلِلْمُؤْمِنِينَ يَوْمَ يَقُومُ الْحِسَابُ)(آموزش دعا در قرآن)

پروردگارا! من و پدر و مادرم و همه مؤمنان را، در آن روز كه حساب برپا مى‏شود، بيامرز!

50- سَرَابِيلُهُم مِّن قَطِرَانٍ وَتَغْشَى وُجُوهَهُمْ النَّارُ (لباسهای جهنمی)

لباسهايشان از قطران [= ماده چسبنده بد بوى قابل اشتعال‏] است‏؛ و صورتهايشان را آتش مى‏پوشاند...

  سوره حجر

8- مَا نُنَزِّلُ الْمَلائِكَةَ إِلاَّ بِالحَقِّ وَمَا كَانُواْ إِذًا مُّنظَرِينَ (نتیجه نزول فرشتگان بر کافران)

[امّا اينها بايد بدانند] ما فرشتگان را، جز بحق‏، نازل نمى‏كنيم‏،؛و هرگاه نازل شوند، ديگر به اينها مهلت داده نمى‏شود [؛و در صورت انكار، به عذاب الهى نابود مى‏گردند]!

9- إِنَّا نَحْنُ نَزَّلْنَا الذِّكْرَ وَإِنَّا لَهُ لَحَافِظُونَ (داعیه خداوند بر حفظ قرآن)

ما قرآن را نازل كرديم‏؛ و ما بطور قطع نگهدار آنيم‏!

11- وَمَا يَأْتِيهِم مِّن رَّسُولٍ إِلاَّ كَانُواْ بِهِ يَسْتَهْزِؤُونَ

هيچ پيامبرى به سراغ آنها نمى‏آمد مگر اينكه او را مسخره مى‏كردند.

16- وَلَقَدْ جَعَلْنَا فِي السَّمَاء بُرُوجًا وَزَيَّنَّاهَا لِلنَّاظِرِينَ (برجهای آسمانی که شیاطین به انها دسترسی ندارند و در صورت استراق سمع آنها شهاب باران می شوند.)

ما در آسمان برجهايى قرار داديم‏؛ و آن را براى بينندگان آراستيم‏.

17- وَحَفِظْنَاهَا مِن كُلِّ شَيْطَانٍ رَّجِيمٍ

و آن را از هر شيطان رانده شده‏اى حفظ كرديم‏؛

18- إِلاَّ مَنِ اسْتَرَقَ السَّمْعَ فَأَتْبَعَهُ شِهَابٌ مُّبِينٌ

مگر آن كس كه استراق سمع كند [و دزدانه گوش فرا دهد] كه (شهاب مبين‏) او را تعقيب مى‏كند [و مى‏راند]

21- وَإِن مِّن شَيْءٍ إِلاَّ عِندَنَا خَزَائِنُهُ وَمَا نُنَزِّلُهُ إِلاَّ بِقَدَرٍ مَّعْلُومٍ

و خزائن همه چيز، تنها نزد ماست‏؛ ولى ما جز به اندازه معيّن آن را نازل نمى‏كنيم‏!

26- وَلَقَدْ خَلَقْنَا الإِنسَانَ مِن صَلْصَالٍ مِّنْ حَمَإٍ مَّسْنُونٍ (منشا انسان)

ما انسان را از گِل خشكيده‏اى [همچون سفال‏] كه از گِل بد بوى [تيره رنگى‏] گرفته شده بود آفريديم‏!

27-  وَالْجَآنَّ خَلَقْنَاهُ مِن قَبْلُ مِن نَّارِ السَّمُوم(منشا جن)

و جن را پيش از آن‏، از آتش گرم و سوزان خلق كرديم‏!

ِ28-  وَإِذْ قَالَ رَبُّكَ لِلْمَلاَئِكَةِ إِنِّي خَالِقٌ بَشَرًا مِّن صَلْصَالٍ مِّنْ حَمَإٍ مَّسْنُونٍ

و [به خاطر بياور] هنگامى كه پروردگارت به فرشتگان گفت‏: (من بشرى را از گل خشكيده‏اى كه از گل بدبويى گرفته شده‏، مى‏آفرينم‏.

29-  فَإِذَا سَوَّيْتُهُ وَنَفَخْتُ فِيهِ مِن رُّوحِي فَقَعُواْ لَهُ سَاجِدِينَ (انسان دارای روح خدائی است)

هنگامى كه كار آن را به پايان رساندم‏، و در او از روح خود [يك روح شايسته و بزرگ‏] دميدم‏، همگى براى او سجده كنيد!)

 39- قَالَ رَبِّ بِمَآ أَغْوَيْتَنِي لأُزَيِّنَنَّ لَهُمْ فِي الأَرْضِ وَلأُغْوِيَنَّهُمْ أَجْمَعِينَ (تاکتیک شیطان در گمراه ساختن انسانها )

[شیطان]گفت‏: (پروردگارا! چون مرا گمراه ساختى‏، من [نعمتهاى مادّى را] در زمين در نظر آنها زينت مى‏دهم‏، و همگى را گمراه خواهم ساخت‏،

40- إِلاَّ عِبَادَكَ مِنْهُمُ الْمُخْلَصِينَ (چه کسانی را شیطان نمی تواند گمراه کند؟)

مگر بندگان مخلصت را.

41-  قَالَ هَذَا صِرَاطٌ عَلَيَّ مُسْتَقِيم

42-  فرمود: (اين راه مستقيمى است كه بر عهده من است [و سنّت هميشگيم‏]...

ٌ42- إِنَّ عِبَادِي لَيْسَ لَكَ عَلَيْهِمْ سُلْطَانٌ إِلاَّ مَنِ اتَّبَعَكَ مِنَ الْغَاوِينَ

كه بر بندگانم تسلّط نخواهى يافت‏؛ مگر گمراهانى كه از تو پيروى مى‏كنند؛

 44- لَهَا سَبْعَةُ أَبْوَابٍ لِّكُلِّ بَابٍ مِّنْهُمْ جُزْءٌ مَّقْسُومٌ

[دوزخ]هفت در دارد؛ و براى هر درى‏، گروه معيّنى از آنها تقسيم شده‏اند!

47- وَنَزَعْنَا مَا فِي صُدُورِهِم مِّنْ غِلٍّ إِخْوَانًا عَلَى سُرُرٍ مُّتَقَابِلِينَ

هر گونه غلِّ [= حسد و كينه و دشمنى‏] را از سينه آنها برمى‏كنيم [و روحشان را پاك مى‏سازيم‏]؛ در حالى كه همه برابرند، و بر تختها روبه‏روى يكديگر قرار دارند.

72- لَعَمْرُكَ إِنَّهُمْ لَفِي سَكْرَتِهِمْ يَعْمَهُونَ

به جان تو سوگند، اينها در مستى خود سرگردانند [و عقل و شعور خود را از دست داده‏اند]!

85- وَمَا خَلَقْنَا السَّمَاوَاتِ وَالأَرْضَ وَمَا بَيْنَهُمَا إِلاَّ بِالْحَقِّ وَإِنَّ السَّاعَةَ لآتِيَةٌ فَاصْفَحِ الصَّفْحَ الْجَمِيلَ (چرا مثلا واژه " همه مخلوقات" یا " همه چیز " به کار نرفته است؟!) 

ما آسمانها و زمين و آنچه را ميان آن دو است‏، جز بحق نيافريديم‏؛ و ساعت موعود [= قيامت‏] قطعاً فرا خواهد رسيد [و جزاى هر كس به او مى‏رسد]! پس‏، از آنها به طرز شايسته‏اى صرف‏نظر كن [و آنها را بر نادانيهايشان ملامت ننما]!

87- وَلَقَدْ آتَيْنَاكَ سَبْعًا مِّنَ الْمَثَانِي وَالْقُرْآنَ الْعَظِيمَ (آیا سوره حمد هم شان کل قرآن است؟)

ما به تو سوره حمد و قرآن عظيم داديم‏!

88- لاَ تَمُدَّنَّ عَيْنَيْكَ إِلَى مَا مَتَّعْنَا بِهِ أَزْوَاجًا مِّنْهُمْ وَلاَ تَحْزَنْ عَلَيْهِمْ وَاخْفِضْ جَنَاحَكَ لِلْمُؤْمِنِينَ

[بنابر اين‏،] هرگز چشم خود را به نعمتهاى [مادّى‏]، كه به گروه‏هايى از آنها [= كفّار] داديم‏، ميفكن‏! و بخاطر آنچه آنها دارند، غمگين مباش‏! و بال [عطوفت‏] خود را براى مؤمنين فرود آر!

90- كَمَا أَنزَلْنَا عَلَى المُقْتَسِمِينَ ( مجازات کسانی که از آیات قرآن به نفع خودشان استفاده میکنند. )

[ما بر آنها عذابى مى‏فرستيم‏] همان گونه كه بر تجزيه‏گران [آيات الهى‏] فرستاديم‏!

91- الَّذِينَ جَعَلُوا الْقُرْآنَ عِضِينَ

همانها كه قرآن را تقسيم كردند [؛آنچه را به سودشان بود پذيرفتند، و آنچه را بر خلاف هوسهايشان بود رها نمودند]!

92- فَوَرَبِّكَ لَنَسْأَلَنَّهُمْ أَجْمَعِيْنَ

به پروردگارت سوگند، [در قيامت‏] از همه آنها سؤال خواهيم كرد..

93- عَمَّا كَانُوا يَعْمَلُونَ

از آنچه عمل مى‏كردند!