حسین (ع) مظلوم نبود ! ! Hussein was not oppressed
من هیچگاه حسین را مظلوم نخوانده و نخواهم خواند. بدانید او مظلوم نیست!
چرا که اولا او در برابر ظلم ایستاد پس مظلوم نیست.
ثانیا قیام او به این خاطر بود که به مظلومان جهان بفهماند " مظلوم نباشید" و بر علیه ظلم قیام کنید.
و اما دلایل بعدی از زبان خودش:
And, the other reasons in his own words:
ای مردم! از آنچه خداوند اولیای خود را با نکوهش از عالمان یهود پند داده است، عبرت بگیرید؛ آنجا که میفرماید:« چرا خداگرایان و عالمان دینی مردمان را از گفتار گناه آلودشان باز نمیدارند؟ » و آنجا که فرموده است:« آن کسانی از بنی اسرائیل که کفر ورزیدند، از رحمت خدا دور شدند – تا آنجا که فرموده است – چه بد است آنچه میکردند.» و خداوند آنان را بدین سبب نکوهش کردهاست که کارهای زشت و تباهگری ستمگرانی را که در میان ایشان بودند، میدیدند ولی آن ستمگران را از آنچه میکردند باز نمیداشتند، به طمع اینکه از جانب آنان به نوایی و بهرهای برسند و یا میترسیدند که از آنان گزندی ببینند، با اینکه خداوند میفرماید:« از مردمان نترسید و از من بترسید.» و میفرماید:« مردان و زنان با ایمان، دوستان یکدیگرند، که امر به معروف و نهی از منکر میکنند.» و خداوند بدین سبب سخن خود را با امر به معروف و نهی از منکر به عنوان فریضهای از سوی خود آغاز کرده که آگاه بوده است چون این فریضه ادا گردد و برپاداشته شود تمام فرایض و واجبات دیگر، از آسان و دشوار برپا داشته شوند، و این از آن روست که امر به معروف و نهی از منکر دعوت به اسلام است همراه با رد مظالم و مخالفت با ستمگر و تقسیم درآمدهای عمومی و غنیمتهای جنگی و جمعآوری زکات و صدقات از جای خود و صرف آن در جای خود.
O people, take lesson from the counsel God gave to His friends when He rebuked the rabbis by saying: "Why do the scholars and rabbis not forbid their sinful talk and consumption of what is unlawful ? Truly what they have done is evil." (5:63)
And God says: "Cursed by the tongue of David and Jesus, son of Mary are those among the Children of Israel who disbelieved on account of their rebellion and transgression. They did not prevent each other from committing vile and corrupt acts; surely what they did was abominable" (5:78-79).
God reproached them because they saw with their own eyes the oppressors committing vile and corrupt acts, but did not stop them, out of love for the favours they received from them as well as fear of persecution and injury. However, God says: "Fear not men, but fear Me." (5:44) And He says: "The believing men and women are friends and protectors to each other; they enjoin the good and forbid the evil; they perform the prayer, and pay the alms, and obey God and His messenger. Upon them God shall have mercy; God is Almighty, All-wise." (9:71)
God mentions the duty of enjoining the good and forbidding the evil (al- 'amr bi al-ma'ruf wa al-nahy 'an al-munkar) before all other duties, because He knows that if it is performed and is established in the society all other duties, the easy and the difficult, will also become established. The reason for this is that al-'amr bi al ma'ruf wa al-nahy 'an al-munkar means summoning people to Islam, as well as resistance against injustice, opposing and struggling against oppressors, and endeavoring to ensure that public wealth and income derived from war are distributed in accordance with the just laws of Islam, and that taxes are collected, levied and expended in due and proper form.
ای مردمان نیرومند! شما گروهی هستید نامور به دانش و نامدار به نیکویی، و معروف به خیرخواهی که به عنایت خدا در دل مردمان مهابتی پیدا نمودهاید؛ شرافتمند از شما پروا کند و ناتوان گرامیتان دارد و آنان که با شما همدرجه و همپایهاند و بر ایشان مزیتی ندارید، شما را بر خود مقدم میدارند. هرگاه نیازمندان از رسیدن به نیاز خود محروم مانند، شما را واسطه گیرند، و شما با هیبتی چون هیبت شهریاران، و بزرگواری بزرگان در راه، گام برمیدارید.
آیا این همه از آن رو نیست که شما به مرتبتی دست یافتهاید که مردمان به شما امید دارند تا به حق خدا قیام کنید؟ و اگر در اقدام به برپایی بیشتر حقوق الهی کوتاهی ورزید، حق پیشوایان را خوار شمردهاید؟ اما درباره حق ناتوانان، چنین است که آن را تباه ساخته اید. ولی در مورد آنچه حق خود میپندارید، برخاستهاید و بدان دست یافتهاید؛
O scholars, who are celebrated and enjoy good repute on account of your learning! You have achieved a good name in society because of your good will. It is on account of God that men venerate you and stand in awe of you, so that even powerful fear you and the weak honour you, and those who are not subject to you and over whom you hold no authority grant you favours they deny themselves . When the people do not receive their due. they seek your intercession, and you walk in the street with the majesty of kings and princes .Have you not earned all this respect and prestige because of the people's hopes that you will implement God's laws, even though in most instances you have failed to do so? You have taken lightly your duties as leaders. You have neglected the rights of the oppressed and the lowly, but have assiduously pursued what you regard as your personal rights.
نه مالی ( در راه حق ) داده اید، و نه جانی در راه جانآفرین به خطر افکندهاید، و نه برای خدا با گروهی [که حق و عدالت را زیر پا میگذارند] در افتادهاید.
You have not spent your money or risked your life for the sake of the One Who gave you life, nor have you fought against any group or tribe for the sake of God.
شما کسانی هستید که از خداوند تمنّای بهشت میکنید و همجواری پیامبران را میجویید و امان از عذاب خدا را میخواهید؛ اما من بر شما از آن میترسم که انتقامی از انتقامهای الهی بر سرتان فرود آید، زیرا شما به سبب کرامت الهی به جایگاهی دست یافتهاید که بر دیگران برتری و پیشتازی پیدا کردهاید و در حالی که خداشناسان و نیکان ( از جانب مردمان ) بزرگداشتی نمیبینند، شما به خاطر خدا در میان مردم ارجمندید.
Nevertheless, you desire - and regard it as your due - that He should grant you paradise, the company of the prophet, and security from chastisement in the hereafter. You have such expectations of God, I fear that the full weight of His wrath descend upon you, for although it is by His might and glory that you have achieved high rank, you show no respect to those who truly know god, while you yourselves enjoy respect among God's creatures on His account.
و من از آن رو بر شما بیمناکم که شما برای شکستهشدن برخی از پیمانهای پدرانتان به هراس میافتید و نگران میشوید، اما به چشم خود میبینید که پیمانهای الهی شکسته شده و قوانین دینی زیر پا گذاشته شده است، ولی هراس نمینمایید؛ و نیز پیمانهای رسول خدا خوار و بیمقدار گشته است و شما اهمیت نمیدهید و کوران و لالان و زمینگیران در همهی سرزمینهای اسلامی وانهاده ماندهاند و بر آنان ترحمی نمیشود و شما در خور مسئولیت خویش و در حد توانایی خود، کاری نمیکنید و نیز بدان کس که در این جهت کار میکند، مددی نمیرسانید و با سازش و همکاری با ستمکاران خود را آسوده میدارید. تمام اینها از آن چیزهاست که خداوند شما را مأمور به جلوگیری فردی و همیاری جمعی برای جلوگیری از آنها کرده است و از آن غافلید.
(I am also afraid for you for another reason:) you see the covenant enacted with God being violated and trampled underfoot, yet you show no anxiety, when it comes to the covenants enacted with your fathers, you become greatly disturbed and anxious if they are only violated in part, but the pledges you have given to the most noble Messenger are a matter of complete indifference to you.
The blind, the dumb, and chronically ill everywhere lack protection in towns and no mercy is shown them. But you neither behave in accordance with your function and rank, nor you support or pay any regard to those who do. You purchase your safety from the oppressive ruling powers with flattery cajolery, and compromise.
All these activities have been forbidden you by God, and He has, moreover, command you to forbid each other to engage in them, but you pay no attention.
مصیبت شما از مصایب همهی مردم سهمگینتر است، زیرا در حفظ پایگاه عدالتخواهانهی عالمان کوتاهی کردهاید و اجازهی چیرگی به ستمگران دادهاید و ای کاش میدانستید و توجه مینمودید. زمام امور و اجرای احکام باید به دست عالمان الهی باشد که به احکام خدا دانایند و بر حلال و حرام خدا امینند. این پایگاه از شما گرفته شده است، و این پایگاه را از شما نگرفتند مگر به سبب پراکندگی شما از حق و اختلاف شما در سنت پیامبر با وجود دلیل روشن.
The calamity that has befallen you is greater than what has befallen others, for true rank and degree of "Ulama" has been taken away from you. The administration of the country and the issuing of decrees and ordinances should actually be trusted to religious scholars who are guardians of God's ordinances concerning what is permitted and what is forbidden. But your position has been usurped from you, for no other reason than that you have abandoned the truth (al-haqq), and have disagreed about the nature of the sunnah, despite the existence of clear proofs.
و اگر بر آزارها شکیبا بودید و در راه خدا تحمل به خرج میدادید زمام امور دین در اختیار شما قرار میگرفت و احکام خدا از سوی شما صادر میشد و مرجع مردمان، شما بودید. ولی شما ستمگران را در مقام خود جای دادید و امور حکومت خداوند را به آنان واگذاشتید تا به شبههها کار کنند و به راه شهوتها روند. آنچه سبب گردیده است آنان را بر این مقام مسلط کنید، گریز شما از مرگ است و دلبستگیتان به زندگی دنیا که از شما جدا خواهد شد. شما ناتوانان را به چنگ آنان سپردید تا گروهی را به استضعاف کشند و درماندهی تأمین حداقل زندگی کنند و به سخره کشند، و مملکت را به میل خود و به رأی و دلخواه خویش، زیر و رو و دگرگون کنند و به پیروی از تبهکاران و از روی گستاخی نسبت به خدای جبار، دل به رسوایی و هوسرانی بسپارند و از هیچ چیز پروا نکنند. در هر شهری گویندهای و سخنرانی زبان باز و حیله ساز بر منبر دارند و تمام سرزمینهای اسلامی بیدفاع زیر پایشان افتاده است و دستشان در همه جا باز است و مردم بردهوار در اختیار آنانند و دست ظلمی را که بر سرشان میکوبد از خود دور نتوانند کرد. گروهی خودکامه و ستیزهجویند که بر ناتوانان تهاجم میکنند و سخت میگیرند، و گروهی فرمانروایند که خدا و قیامتی نمیشناسند [و هر چه بخواهند روا می دارند] شگفتا! و چرا در شگفت نباشم که زمین در تصرف ستمگری دغلکار و باجگیری ستمکار و حاکمی نابکار است که بر مؤمنان رحم نیارد و جبّارانه حکم راند.
Had you the forbearance to endure adversities and hardships for the sake of God, then all proposed regulations (God's affairs) would be brought to you for your approval and for you to issue; authority would lie in your hands. But you allowed the oppressors to take away your functions and God's affairs (i.e. government) to fall into their hands, so that they administer them by resorting to ambiguities and make arbitrariness and the satisfaction of lust their consistent practice. What enabled them to gain control of government was your fleeing in panic from (inevitable) death and your love of life, which shall in all certainty depart from you. As a consequence of that mentality, you have delivered the powerless masses into the clutches of the oppressors. While some cringe like slaves under the yoke of oppressors, and others have been reduced to destitution in regard to their livelihood, the rulers run the affairs of the government in accordance with their whims, earning ignominy and disgrace for themselves with their licentiousness, following evil counselors, and showing impudence toward God. One of their appointed spokesmen mounts the pulpit (minbar) in each city. The country is defenseless before them, and their hands grab freely whatever they want of it. The people are their slaves and are powerless to defend themselves. One of the governors is a dictator by nature, malevolent and rancorous; another represses to recognize either God or the Day of Resurrection! It is not strange - how can one think it strange, that society is the clutches of a cunning oppressor whose tax collectors are oppressors and whose governers feel no compassion or mercy towards the believers under rule
پس خداوند در کشمکشی که ما داریم حکم کند، و به حکم خود در مشاجرهای که میان ماست داوری نماید.
It is God who will judge concerning what is dispute among us and deliver a decisive verdict concerning all that occurs among us.
خدایا! تو می دانی آنچه که از ما رفت نه به خاطر رغبت در قدرت بود، و نه از دنیای ناچیز خواستن زیادت. بلکه میخواستیم نشانههای دین را بنمایانیم، و اصلاح را در شهرهایت ظاهر گردانیم، تا بندگان ستمدیدهات را ایمنی فراهم آید، و واجبات و احکام و سنتهای تو اجرا گردد.
O God! You know that everything we did was not prompted by rivalry for political power, nor for a search for wealth and abundance; rather it was done to demonstrate to men the shining principles and values of Your religion, to reform the affairs of Your land, to protect and secure the indisputable rights of Your oppressed servants, and to act in accordance with the duties You have established and the norms, laws, and ordinances You have decreed.
پس اگر شما مردم را یاری نکنید و به ما حق ندهید، قدرت ستمکاران و بیدادگران همچنان بر سر شما خواهد بود و آنان همچنان به خاموش کردن نور پیامبرتان ادامه خواهند داد. خداوند ما را بسنده است که بدو توکل میکنیم و به او پناه میبریم و بازگشت همه به سوی اوست.
So You are to help us reach this goal, win back our rights from those powers who have considered it acceptable to wrong you and who have attempted to put out the light kindled by your Prophet. God suffices us, upon Him do we rely, to Him do we return, and to Him shall we return.
(خطبهی امام حسین(ع) در منا ( تحف العقول عن آل الرسول؛ ص 240 )
The sermon of Imam Hussein in Mina.(Tohafol-ogul page 240)
به خدا نامردیست که ظلم ناپذیرترین
فرد عالم را مظلوم بخوانیم!
ترجمه عربی
اعْتَبِرُوا أَیُّهَا النَّاسُ بِمَا وَعَظَ اللَّهُ بِهِ أَوْلِیَاءَهُ مِنْ سُوءِ ثَنَائِهِ عَلَى الْأَحْبَارِ إِذْ یَقُولُ لَوْ لا یَنْهاهُمُ الرَّبَّانِیُّونَ وَ الْأَحْبارُ عَنْ قَوْلِهِمُ الْإِثْمَ وَ قَالَ لُعِنَ الَّذِینَ کَفَرُوا مِنْ بَنِی إِسْرائِیلَ إِلَى قَوْلِهِ لَبِئْسَ ما کانُوا یَفْعَلُونَ وَ إِنَّمَا عَابَ اللَّهُ ذَلِکَ عَلَیْهِمْ لِأَنَّهُمْ کَانُوا یَرَوْنَ مِنَ الظَّلَمَةِ الَّذِینَ بَیْنَ أَظْهُرِهِمُ الْمُنْکَرَ وَ الْفَسَادَ فَلَا یَنْهَوْنَهُمْ عَنْ ذَلِکَ رَغْبَةً فِیمَا کَانُوا یَنَالُونَ مِنْهُمْ وَ رَهْبَةً مِمَّا یَحْذَرُونَ وَ اللَّهُ یَقُولُ- فَلا تَخْشَوُا النَّاسَ وَ اخْشَوْنِ وَ قَالَ الْمُؤْمِنُونَ وَ الْمُؤْمِناتُ بَعْضُهُمْ أَوْلِیاءُ بَعْضٍ یَأْمُرُونَ بِالْمَعْرُوفِ وَ یَنْهَوْنَ عَنِ الْمُنْکَرِ فَبَدَأَ اللَّهُ بِالْأَمْرِ بِالْمَعْرُوفِ وَ النَّهْیِ عَنِ الْمُنْکَرِ فَرِیضَةً مِنْهُ لِعِلْمِهِ بِأَنَّهَا إِذَا أُدِّیَتْ وَ أُقِیمَتِ اسْتَقَامَتِ الْفَرَائِضُ کُلُّهَا هَیِّنُهَا وَ صَعْبُهَا وَ ذَلِکَ أَنَّ الْأَمْرَ بِالْمَعْرُوفِ وَ النَّهْیَ عَنِ الْمُنْکَرِ دُعَاءٌ إِلَى الْإِسْلَامِ مَعَ رَدِّ الْمَظَالِمِ وَ مُخَالَفَةِ الظَّالِمِ وَ قِسْمَةِ الْفَیْءِ وَ الْغَنَائِمِ وَ أَخْذِ الصَّدَقَاتِ مِنْ مَوَاضِعِهَا وَ وَضْعِهَا فِی حَقِّهَا.
ثُمَّ أَنْتُمْ أَیَّتُهَا الْعِصَابَةُ عِصَابَةٌ بِالْعِلْمِ مَشْهُورَةٌ وَ بِالْخَیْرِ مَذْکُورَةٌ وَ بِالنَّصِیحَةِ مَعْرُوفَةٌ وَ بِاللَّهِ فِی أَنْفُسِ النَّاسِ مَهَابَةٌ یَهَابُکُمُ الشَّرِیفُ وَ یُکْرِمُکُمُ الضَّعِیفُ وَ یُؤْثِرُکُمْ مَنْ لَا فَضْلَ لَکُمْ عَلَیْهِ وَ لَا یَدَ لَکُمْ عِنْدَهُ تَشْفَعُونَ فِی الْحَوَائِجِ إِذَا امْتَنَعَتْ مِنْ طُلَّابِهَا وَ تَمْشُونَ فِی الطَّرِیقِ بِهَیْبَةِ الْمُلُوکِ وَ کَرَامَةِ الْأَکَابِرِ أَ لَیْسَ کُلُّ ذَلِکَ إِنَّمَا نِلْتُمُوهُ بِمَا یُرْجَى عِنْدَکُمْ مِنَ الْقِیَامِ بِحَقِّ اللَّهِ وَ إِنْ کُنْتُمْ عَنْ أَکْثَرِ حَقِّهِ تَقْصُرُونَ فَاسْتَخْفَفْتُمْ بِحَقِّ الْأَئِمَّةِ فَأَمَّا حَقَّ الضُّعَفَاءِ فَضَیَّعْتُمْ وَ أَمَّا حَقَّکُمْ بِزَعْمِکُمْ فَطَلَبْتُمْ فَلَا مَالًا بَذَلْتُمُوهُ وَ لَا نَفْساً خَاطَرْتُمْ بِهَا لِلَّذِی خَلَقَهَا وَ لَا عَشِیرَةً عَادَیْتُمُوهَا فِی ذَاتِ اللَّهِ أَنْتُمْ تَتَمَنَّوْنَ عَلَى اللَّهِ جَنَّتَهُ وَ مُجَاوَرَةَ رُسُلِهِ وَ أَمَاناً مِنْ عَذَابِهِ لَقَدْ خَشِیتُ عَلَیْکُمْ أَیُّهَا الْمُتَمَنُّونَ عَلَى اللَّهِ أَنْ تَحُلَّ بِکُمْ نَقِمَةٌ مِنْ نَقِمَاتِهِ لِأَنَّکُمْ بَلَغْتُمْ مِنْ کَرَامَةِ اللَّهِ مَنْزِلَةً فُضِّلْتُمْ بِهَا وَ مَنْ یُعْرَفُ بِاللَّهِ لَا تُکْرِمُونَ وَ أَنْتُمْ بِاللَّهِ فِی عِبَادِهِ تُکْرَمُونَ وَ قَدْ تَرَوْنَ عُهُودَ اللَّهِ مَنْقُوضَةً فَلَا تَفْزَعُونَ وَ أَنْتُمْ لِبَعْضِ ذِمَمِ آبَائِکُمْ تَفْزَعُونَ وَ ذِمَّةُ رَسُولِ اللَّهِ ص مَحْقُورَةٌ وَ الْعُمْیُ وَ الْبُکْمُ وَ الزَّمْنَى فِی الْمَدَائِنِ مُهْمَلَةٌ لَا تُرْحَمُونَ وَ لَا فِی مَنْزِلَتِکُمْ تَعْمَلُونَ وَ لَا مَنْ عَمِلَ فِیهَا تُعِینُونَ وَ بِالْإِدْهَانِ وَ الْمُصَانَعَةِ عِنْدَ الظَّلَمَةِ تَأْمَنُونَ کُلُّ ذَلِکَ مِمَّا أَمَرَکُمُ اللَّهُ بِهِ مِنَ النَّهْیِ وَ التَّنَاهِی وَ أَنْتُمْ عَنْهُ غَافِلُونَ
وَ أَنْتُمْ أَعْظَمُ النَّاسِ مُصِیبَةً لِمَا غُلِبْتُمْ عَلَیْهِ مِنْ مَنَازِلِ الْعُلَمَاءِ لَوْ کُنْتُمْ تَشْعُرُونَ ذَلِکَ بِأَنَّ مَجَارِیَ الْأُمُورِ وَ الْأَحْکَامِ عَلَى أَیْدِی الْعُلَمَاءِ بِاللَّهِ الْأُمَنَاءِ عَلَى حَلَالِهِ وَ حَرَامِهِ فَأَنْتُمُ الْمَسْلُوبُونَ تِلْکَ الْمَنْزِلَةَ وَ مَا سُلِبْتُمْ ذَلِکَ إِلَّا بِتَفَرُّقِکُمْ عَنِ الْحَقِّ وَ اخْتِلَافِکُمْ فِی السُّنَّةِ بَعْدَ الْبَیِّنَةِ الْوَاضِحَةِ وَ لَوْ صَبَرْتُمْ عَلَى الْأَذَى وَ تَحَمَّلْتُمُ الْمَئُونَةَ فِی ذَاتِ اللَّهِ کَانَتْ أُمُورُ اللَّهِ عَلَیْکُمْ تَرِدُ وَ عَنْکُمْ تَصْدُرُ وَ إِلَیْکُمْ تَرْجِعُ وَ لَکِنَّکُمْ مَکَّنْتُمُ الظَّلَمَةَ مِنْ مَنْزِلَتِکُمْ وَ اسْتَسْلَمْتُمْ أُمُورَ اللَّهِ فِی أَیْدِیهِمْ یَعْمَلُونَ بِالشُّبُهَاتِ وَ یَسِیرُونَ فِی الشَّهَوَاتِ سَلَّطَهُمْ عَلَى ذَلِکَ فِرَارُکُمْ مِنَ الْمَوْتِ وَ إِعْجَابُکُمْ بِالْحَیَاةِ الَّتِی هِیَ مُفَارِقَتُکُمْ فَأَسْلَمْتُمُ الضُّعَفَاءَ فِی أَیْدِیهِمْ فَمِنْ بَیْنِ مُسْتَعْبَدٍ مَقْهُورٍ وَ بَیْنِ مُسْتَضْعَفٍ عَلَى مَعِیشَتِهِ مَغْلُوبٍ یَتَقَلَّبُونَ فِی الْمُلْکِ بِآرَائِهِمْ وَ یَسْتَشْعِرُونَ الْخِزْیَ بِأَهْوَائِهِمْ اقْتِدَاءً بِالْأَشْرَارِ وَ جُرْأَةً عَلَى الْجَبَّارِ فِی کُلِّ بَلَدٍ مِنْهُمْ عَلَى مِنْبَرِهِ خَطِیبٌ یَصْقَعُ فَالْأَرْضُ لَهُمْ شَاغِرَةٌ وَ أَیْدِیهِمْ فِیهَا مَبْسُوطَةٌ-وَ النَّاسُ لَهُمْ خَوَلٌ لَا یَدْفَعُونَ یَدَ لَامِسٍ فَمِنْ بَیْنِ جَبَّارٍ عَنِیدٍ وَ ذِی سَطْوَةٍ عَلَى الضَّعَفَةِ شَدِیدٍ مُطَاعٍ لَا یَعْرِفُ الْمُبْدِئَ الْمُعِیدَ فَیَا عَجَباً وَ مَا لِیَ لَا أَعْجَبُ وَ الْأَرْضُ مِنْ غَاشٍّ غَشُومٍ وَ مُتَصَدِّقٍ ظَلُومٍ وَ عَامِلٍ عَلَى الْمُؤْمِنِینَ بِهِمْ غَیْرِ رَحِیمٍ فَاللَّهُ الْحَاکِمُ فِیمَا فِیهِ تَنَازَعْنَا وَ الْقَاضِی بِحُکْمِهِ فِیمَا شَجَرَ بَیْنَنَا اللَّهُمَّ إِنَّکَ تَعْلَمُ أَنَّهُ لَمْ یَکُنْ مَا کَانَ مِنَّا تَنَافُساً فِی سُلْطَانٍ وَ لَا الْتِمَاساً مِنْ فُضُولِ الْحُطَامِ وَ لَکِنْ لِنُرِیَ الْمَعَالِمَ مِنْ دِینِکَ وَ نُظْهِرَ الْإِصْلَاحَ فِی بِلَادِکَ وَ یَأْمَنَ الْمَظْلُومُونَ مِنْ عِبَادِکَ وَ یُعْمَلَ بِفَرَائِضِکَ وَ سُنَنِکَ وَ أَحْکَامِکَ فَإِنْ لَمْ تَنْصُرُونَا وَ تُنْصِفُونَا قَوِیَ الظَّلَمَةُ عَلَیْکُمْ وَ عَمِلُوا فِی إِطْفَاءِ نُورِ نَبِیِّکُمْ وَ حَسْبُنَا اللَّهُ وَ عَلَیْهِ تَوَکَّلْنَا وَ إِلَیْهِ أَنَبْنَا وَ إِلَیْهِ الْمَصِیرُ.
ما در ره عشق نقض پیمان نکنیم گر جان طلبد دریغ از جان نکنیم
دنیا اگر از یزید لبریز شود ما پشت به سالار شهیدان نکنیم
موضوعات مرتبط با اين مطلب
۱- شاهکار ادبی امام علی(ع): خطبه بدون الف
۲- چند پند زندگي از امير المومنين
۳- حسین (ع) مظلوم نبود ! ! Hussein was not oppressed
۵- مقاله رایگان: وقایع آخرالزمان در خطبه 138 نهج البلاغه
۶- دانلود مجانی پایان نامه با موضوع پبامبر اسلام و سایر مباحث دینی
" اشهد ان لا اله الا الله و اشهد ان محمد رسول الله "
I testify there is no deity but God & I testify that Muhammad is Allah’s Messenger.
